Deksels - Akoestische vertalingen

Deksels speelt jazz- en popklassiekers.

Maar niet voordat we ze eerst vertaald hebben in het Nederlands, en vervolgens voorzien van akoestische arrangementen. Alles wat in het Engels nog gewoon klanken waren wordt daardoor ineens iets dat in een bekende taal op je afkomt, zonder te verdrinken in elektronisch geweld.

En dat levert nog wel eens verrassingen op. Dus hoe bekend die klassiekers dan nog zijn...

Om je een idee te geven: de Doobies-rock van "Long train running" wordt bij ons de latin-ballad "De trein gaat door". En "New York state of mind" is in het Nederlands, misschien niet onverwacht, "Amsterdam gevoel" geworden. Met een accordeon. En zelfs tot onze eigen verbazing zat in de Spaanse jaren zeventig dubbelzinnigheid van "Yes Sir, I can boogie" de jazzballad "Lekker in een hoekie" verscholen.

We spelen onze muziek bij voorkeur op "luisterlokaties", zoals theaters, culturele cafés en huiskamers.  Eigenlijk overal waar het publiek muziek niet beschouwt als achtergrondgeluid, maar als iets dat het waard is om er onverdeelde aandacht aan te schenken.

 







Speciaal voor de zoekmachines:

  • We zijn een band, je zou de woorden formatie of orkest ook kunnen gebruiken, uit Haarlem en omgeving, waaronder Bloemendaal;
  • Ellen Volkers,  Gert-Jan Kooren, Rob van Beek en Henkjan Heming spelen erin;
  • Sommige mensen zoeken, onterecht, op Henk-Jan Heming of Gertjan Kooren;
  • Vanwege al dat vertalen en bewerken zou je ons Nederlandstalig kunnen noemen;
  • We spelen in kroegen, café's, en theaters, en op straten, pleinen en festivals;
  • Wat we heel leuk vinden is spelen in huiskamers: huiskamerconcerten;
  • We spelen meestal semi-akoestisch, en zelden helemaal onversterkt;
  • Je zou onze muziek als jazz, pop of luisterliedjes kunnen omschrijven.
    Interessanter: je zou dergelijke kreten als zoekterm kunnen gebruiken.